Προσευχή

Τι είναι η προσευχή; Γιατί πρέπει να προσευχόμαστε; Τι νιώθουμε όταν προσευχόμαστε; Υπάρχει κάτι που πρέπει να νιώθουμε όταν προσευχόμαστε;  Πόση δύναμη έχει μία προσευχή; Οι ερωτήσεις που μπορούμε να κάνουμε σχετικά με την προσευχή είναι πάρα πολλές. Ακόμα περισσότερες είναι και απαντήσεις που μπορούμε να δώσουμε.

Προσευχή είναι το μέσο που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος για να επικοινωνήσει με μία ανώτερη πνευματική δύναμη, όπως είναι ο Θεός. Αρκετοί άνθρωποι πιστεύουν πως ο Θεός έχει την ανάγκη της προσευχής μας. Μέσα σε μία σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου, ο μόνος που έχει πραγματικά αυτή την ανάγκη είναι ο άνθρωπος.

 Στην Αγία Γραφή έχουμε πολλές αναφορές στην προσευχή ξεκινώντας από το βιβλίο της Γενέσεως. Ο Ίδιος ο Κύριος μας δίδαξε την προσευχή, προσευχόμενος ο ίδιος τον Θεό Πατέρα πριν από κάθε δράση Του. Δίνοντας μας έτσι το παράδειγμα της μίμησης της πράξης Του. Σε αυτό το σημείο  δημιουργούνται οι εξής ερωτήσεις: υπάρχουν κριτήρια για να προσευχηθεί κάποιος άνθρωπος; Κι αν ναι ποια είναι αυτά; Επίσης ποια είναι η προσευχή που ''αρέσει'' στον Θεό;

(παρακαλώ δείτε το βίντεο)

 

Η προσευχή είναι στήριξη, βοήθεια και παρηγοριά, όχι μόνο για τις δύσκολες μέρες που ζούμε αλλά για όλη μας τη ζωή.  Χαρακτηριστικό στοιχείο της είναι, όπως είδαμε και στο βίντεο, η καθαρή καρδιά και η ταπεινότητα της ψυχής. Τρεις άνθρωποι, οι οποίοι δεν ήξεραν ούτε να διαβάζουν, ούτε να γράφουν, ούτε να επαναλαμβάνουν  καθημερινά μεγάλες προσευχές, μας δίδαξαν την αλήθεια της προσευχής. Γνώριζαν, όμως, ποια είναι η πραγματική προσευχή που ''αρέσει'' το Θεό χωρίς να τους την έχει μάθει κάποιος. Αυτή η προσευχή είναι η ειλικρινής προσευχή, η προσευχή δηλαδή η οποία προέρχεται μέσα από την καρδιά μας. 

Το μέγεθος της προσευχής ποικίλει ανάλογα με τις ανάγκες μας και με την πνευματική καθοδήγηση που έχει λάβει ο καθένας. Η διαδικασία της προσευχής απαιτεί την απάρνηση του ‘Εγώ’ μας. Έχουν γραφτεί πάρα πολλές προσευχές για όλες τις περιστάσεις που μπορεί να προκύψουν στη ζωή μας.  Ωστόσο, ο καθένας μας αν επιθυμεί να έχει συνοδοιπόρο στη ζωή του το Θεό θα βρει την κατάλληλη προσευχή. Μερικές από τις προσευχές που μπορούμε να λέμε σε διάφορες στιγμές της καθημερινότητάς μας είναι:

{Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν}

{Υπεραγία Θεοτόκε πρέσβευε υπέρ ημών}

Εβίτα Σίμου

Χριστουγεννιάτικο Παραμύθι

 

Παραμύθι από τη Χριστίνα Τζούμα

Xριστουγεννιάτικη έκπληξη

    Γειά σας είμαι ο Τσικ το ξυλοξωτικό. Η ιστορία που θα σας διηγηθώ ξεκινάει πριν πολλά πολλά χρόνια σε ένα χωριουδάκι του Βόρειου Πόλου, το οποίο ήταν βαθιά χωμένο στο δάσος Τάιγκα. Το δάσος Τάιγκα είναι για μένα το πιο όμορφο μέρος στον κόσμο, γεμάτο πεύκα που μοσχοβολάνε ρετσίνι, θεόρατα κυπαρίσσια, κέδρους και έλατα από τα οποία βγάζουν τα μελοξωτικά το πιο καταπληκτικό και χρυσαφένιο μέλι.

   Όπως καταλαβαίνετε τα ξυλοξωτικά έχουν όλο τον χρόνο δουλειά, βέβαια όταν ξεκίνησε η ιστορία μας όμως ήμουν ακόμα μικρός και δεν ήξερα ακόμα αν αυτός ο τομέας μου πολυ ταιριάζει. Να σας πω κάπου εδώ πως στο χωριό μας δεν υπάρχουν μόνο ξωτικά, αλλά διάφορες φυλές όπως νάνοι καλοκάγαθοι και πονηροί, νεράιδες μεγάλες και μικροσκοπικές, τρόλ οι οποίοι είναι μεγάλοι μπελάδες, μάγοι και μάγισσες που γνωρίζουν όλα τα βοτάνια και τα μαγικά φίλτρα. Να σας πω την αλήθεια κάθε μέρα όλο και κάποιος τσακωμός θα γίνει στην πλατεία, όπως την προηγούμενη φορά που ο Μπροκ το τρολ έκλεψε 3 καρβέλια καλαμποκόψωμο και έναν μηλοχυμό από το μαγαζί του Μπερν του νάνο-φούρναρη! 

  Παρά τις φαγωμάρες αυτές τα πάμε καλά όμως και όταν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα η ατμόσφαιρα στο μαγικό χωριό Μπλίτζεν είναι τουλάχιστον σαγηνευτική, με το χιόνι να πέφτει απαλά πάνω στα ξύλινα σπιτάκια και την χριστουγεννιάτικη μουσική από τα μεγάφωνα να πλημμυρίζει τα παγωμένα δρομάκια. 

   Θυμάμαι ήταν η τελευταία μέρα του σχολείου, παραμονή Χριστουγέννων . Εγώ και οι νάνοι κολλητοί μου ο Μπέτνζι και η Μίτσι, όταν σχολάσαμε περάσαμε από τον φούρνο του Μπέρν να πάρουμε μερικά κουλούρια με γλυκάνισο που αρέσουν στον πατέρα μου να τρώει το βράδυ με το τσάι του. Εκεί την είδαμε, ήταν η γιαγιά Λίλι η οποία ήταν μισός άνθρωπος, καθώς η μαμα της η Άρυα η καλύτερη τοξότρια των ξωτικών πριν πολλά χρόνια είχε ερωτευτεί τον Ρόμαν από την χώρα των ανθρώπων. Στην αρχή το χωριό αντέδρασε πολύ άσχημα, όταν ο Ρόμαν ήρθε στο χωριό όμως ο έρωτας τους άντεξε σε κάθε κακοτοπιά και δεν επηρεάστηκε από καμία φαρμακερή γλώσσα. 

     Με τα χρόνια τελικά όλοι αγάπησαν τον Ρόμαν λόγω του χαρακτήρα του και δεν ξανα έκριναν κανέναν λόγω της διαφορετικότητας του. Η Άρυα και ο Ρόμαν λοιπόν απέκτησαν την Λίλι και έζησαν ευτυχισμένοι τα πρώτα χρόνια στο μπορντό σπιτάκι τους στην οδό Τσέστερ όμως μετά από χρόνια μια ασθένεια εξαπλώθηκε στο χωριό που μεταδόθηκε από τα βατράχια βαμπίρ του λασπόβαλτου και δυστυχώς απεβίωσαν. 

    Η Λίλι ήταν μικροσκοπική με άσπρα μακριά μαλλιά και κάτι γαλάζια μεγάλα μάτια σαν κουμπιά. Φορούσε συνέχεια πολύχρωμα φορέματα με περίεργα σχήματα και άσπρες χνουδωτές μπότες. Λόγω της ανθρώπινης φύσης της είχε γεράσει πιο γρήγορα από όλους τους υπόλοιπους, όμως τα φτερά της ήταν τα πιο αστραφτερά του χωριού.

 -Δως μου 5-6 καρβέλια βρε Μπερν, να τα πάω στα τρόλ που μένουν κοντά στις βελανιδιές, τα κακόμοιρα δεν πήγε φέτος η δουλειά τους στο ανθρακωρυχείο πολύ καλά. Ακούσαμε την Λίλι να λέει που ήταν μπροστά στην σειρά μας.

 -Ναι Λίλι ορίστε, καλές γιορτές να έχεις! Πως θα τα περάσεις φέτος τα Χριστούγεννα; ρώτησε ο Μπέρν όλο χαρά. 

Σαν να μελαγχόλησε λίγο το ύφος της Λίλι και είπε:

 -Ε σπίτι μου μαζί με τον αλεπουδέλη μου, μια χαρά θα είμαι! Έχε γεια τώρα πάω τα καρβέλια πριν νυχτώσει! Είπε η Λίλι.(Ο Αλεπουδέλης ήταν μια γατοαλεπού που την έστηνε έξω από το σπίτι της Λίλις επειδή του άφηνε μεζεδάκια, μέχρι που τελικά τον πήρε να της κάνει παρέα).

 -Καλά Χριστούγεννα Λίλι ! Ξεφώνισε ο Μπέρν ενώ έβαζε κουλούρια μέσα στο ξυλόφουρνο. 

Aφού πήραμε τα κουλούρια γλυκάνισου του μπαμπά μια σκέψη κυρίεψε το μυαλό μου. Δεν γίνεται η γιαγιά Λίλι να περάσει μόνη της τα Χριστούγεννα! 

-Μπέντζι, Μίτσι ετοιμαστείτε θα πάμε πόρτα-πόρτα να μαζέψουμε τα πλάσματα του χωριού και να τους πούμε να φέρουν το χριστουγεννιάτικο γεύμα τους και να κάνουμε όλοι μαζί Χριστούγεννα στο σπίτι της γιαγιάς Λίλι! 

    Ο Μπέντζι και η Μίτσι βρήκαν την ιδέα μου καταπληκτική και γρήγορα πήγαν σε όλα τα νανοσπιτάκια και χτυπούσαν τα κουδουνάκια. Εγώ ανέλαβα να πάω στα σπίτια των ξωτικών και μετά όλοι μαζί πήγαμε στα σπίτια των τρόλ, των νεράιδων και των μαγισσών στην οδό Σάλεμ. 

-Ελάτε όλοι να περάσουμε Χριστούγεννα στο σπιτάκι της Λίλι, φέρτε και το γεύμα σας να το μοιραστούμε! Σας περιμένουμε! Λέγαμε και ενώ φεύγαμε χτυπούσαν τα κουδουνάκια στα σκουφάκια μας. 

   Άλλοι ήταν διστακτικοί, άλλοι μας κοιτούσαν περίεργα και άλλοι με χαρά μας βεβαίωναν πως θα είναι εκεί! Εξάλλου σε όλους ήταν αγαπητή η Λίλι, σε όλους έλεγε γλυκές καλημέρες και έδινε ακόμα και στις εποχές που η ίδια δυσκολευόταν, χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα. Σπάνια ήταν κακότροπη, και στους φαρμακόγλωσσους απαντούσε ακόμα πιο ευγενικά, τόσο που εκείνοι ντρεπόντουσαν και το βάζαν στα πόδια μουρμουρίζοντας. 

    Αφού είχαμε τελειώσει με όλους τους κατοίκους πήγαμε ο καθένας σπίτι μας και αποφασίσαμε να βρεθούμε στο σπίτι της γιαγιάς Λίλι το βράδυ στις 10. Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου με χαρά άκουσαν την απόφαση μας και με φίλησαν στο μάγουλο. Η μαμά άρχισε πυρετωδώς να ετοιμάζει φαγητά και γλυκίσματα και ο μπαμπάς μου έβαλε όλα τα αγαπημένα του κουλούρια σε ένα πουγκί για να τα μοιραστούμε με τους υπόλοιπους. Αυτό με έκανε να χαμογελάσω και να θυμηθώ γιατί ο μπαμπάς μου είναι το καλύτερο ξυλοκωτικό που ξέρω. Η αλήθεια είναι πως ήμουν αγχωμένος για αυτήν μας την χριστουγεννιάτικη έκπληξη γιατί δεν ήξερα αν θα είχε μαζευτεί αρκετός κόσμος. Ακόμα και να είμασταν μόνο εμείς όμως θα ήταν σημαντικό. 

    Αφού βάλαμε όλοι τα καλά μας χριστουγεννιάτικα πουλοβεράκια ξεκινήσαμε για το σπίτι της γιαγιάς Λίλι. Μόλις βγήκαμε στον χωματόδρομο προς το μπορντό σπιτάκι της γιαγιάς, γεμάτος χαρά αντίκρυσα όλα τα πλασματάκια ντυμένα με τα γιορτινά τους, κρατώντας δώρα και φαγητά, να πηγαίνουν προς στο σπιτι της Λίλι. Κάτι νάνοι μάλιστα κουβαλούσαν όλοι μαζί ένα τεράστιο ραδιοφωνάκι που έπαιζε χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Ωωωωω ανυπομονώ να δω την αντίδραση της Λίλι! Σκέφτηκα από μέσα μου. Τότε από μακριά αντικρύσαμε 3 φιγούρες! Ήταν η γιαγιά Λίλι με τα τρόλ που είχε αποφασίσει να τα φέρει σπίτι της να κάνουνε μαζί Χριστούγεννα και να τα κεράσει από την εξαίσια μανιταρόσουπα της!

 -Καλά Χριστούγεννα γιαγιά Λίλι!! Είπαμε όλοι με μια φωνή

 -Ωωωω μα τι γίνεται εδώ, τι πήγατε και κάνατε δεν το πιστεύω! Ελάτε όλοι γρήγορα μέσα μην στέκεστε μες τον χιονιά! Είπε η γιαγιά Λίλι με τα γαλάζια της μάτια να έχουν πλημμυρίσει δάκρυα. 

Το γιορτινό αυτό τραπέζι που έγινε εκείνη την χρονιά ήταν το πιο γεμάτο τραπέζι που έχω δει ποτέ στα ξωτικένια μου χρόνια και όταν λέω γεμάτο εννοώ, γεμάτο αγάπη, αστεία και αγκαλιές. Φυσικά υπήρχαν και γαλοπούλες, αγριόχοιροι με δαμάσκηνα, μπόλικο γλυκό κρασί και πολλά γλυκά με μέλι που έφεραν τα μελοξωτικά. Η γιαγιά Λίλι μας έλεγε ευχαριστώ με τα μάτια και ποτέ δεν την ξεχάσαμε, ούτε εκείνη ούτε αυτό που μας έμαθε. Να δίνουμε χωρίς να περιμένουμε ανταλλάγματα. Κι αν αναρωτιέστε τι κάνω εγώ τώρα, τότε να σας πω πως τελικά έγινα φούρναρης στα γεράματα μου αφού με τα ξύλα ως ξυλοξωτικό δεν τα πήγαινα καλά, και τον φούρνο τον ονόμασα Λίλι. Κάθε Κυριακή μοιράζουμε δωρεάν καλαμποκόψωμα και μπισκότα γλυκάνισου! Να μας περάσετε! Καλά Χριστούγεννα!

Γιατί διδάσκονται τα θρησκευτικά στο σχολείο;

Γιατί διδάσκονται τα θρησκευτικά στο σχολείο;

 

Από τα σχολικά μου χρόνια θυμάμαι αυτή την ερώτηση, η οποία μου γίνεται ολοένα και πιο συχνή τώρα ως φοιτήτρια <<γιατί διδάσκονται τα θρησκευτικά στο σχολείο;>>

Για να απαντηθεί σωστά αυτή η ερώτηση θα πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε την ιστορία από την απελευθέρωση και έπειτα. Μετά την απελευθέρωση με την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους υπήρξε ανάγκη δημιουργίας ενός εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Κύριος σκοπός του κράτους ήταν η ηθική καλλιέργεια των Ελλήνων, το οποίο θα μπορούσε να επιτευχθεί στην εκπαίδευση μέσω των θρησκευτικών. Στην αρχή το μάθημα ονομάστηκε Κατήχησης και διδασκόταν μέσα από ιστορίες της Παλαιάς και της Καινής διαθήκης. Αργότερα προστέθηκε η εκκλησιαστική ιστορία και η λειτουργική. 

Ωστόσο η ηθική δεν διδάσκεται μόνο από ιστορίες της Παλαιάς και της Καινής διαθήκης, τα αναγνώσματα των εκκλησιαστικών ύμνων και των ευαγγελικών περικοπών. Ηθική αγωγή είναι μία περίπλοκη παιδαγωγική έννοια και διδασκαλία. Περιέχει τη διαμόρφωση ηθικής συνείδησης, ηθικών πεποιθήσεων, στάσεων και συμπεριφορών. Οι μαθητές έρχονται σε επαφή με τα πλούσια παραδείγματα των  γράφων τα οποία επιλέγουν ,σύμφωνα με την κρίση τους, ποια από αυτά είναι ωφέλιμα για αυτούς και ποια όχι. Σε αυτό το σημείο δεν πρέπει να ξεχάσουμε, πώς πολύ σημαντικό ρόλο έχουν οι καθηγητές, οι οποίοι με τις γνώσεις και τη διάθεσή τους μπορούν να αποτελέσουν φωτεινό φάρο που από τη μία πλευρά θα φωτίζει το δρόμο των μαθητών και από την άλλη πλευρά θα τους δείχνει τι να αποφεύγουν.

Τα θρησκευτικά όπως και όλα τα μαθήματα του ελληνικού σχολείου έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ελεύθερων και υπεύθυνων πολιτών συμβάλλοντας με τις γνώσεις που παρέχουν στην κρητική ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών. Μέσω του μαθήματος καλλιεργούν το ήθος, το σεβασμό και τι σημαίνει συνύπαρξη στη σημερινή κοινωνία. Ακόμη συμβάλλουν στη κατανόηση της διαφορετικότητας, την έμπρακτη αλληλεγγύη και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας των μαθητών. Επίσης οι μαθητές έρχονται σε επαφή με τη σύγχρονη κοινωνία η οποία είναι πολυπολιτισμική, πολυφυλετική και πολυθρησκευτική. Τέλος, το μάθημα των θρησκευτικών έχει σκοπό μέσω της συζήτησης  την εύρεση λύσεων σε σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα που μαστίζουν την εποχή μας.

                      Εβίτα Σίμου